Αποχαιρετισμός στον σύντροφο Νίκο Μότσιο

Με βαθιά θλίψη αποχαιρετούμε  τον σύντροφό μας Νίκο Μότσιο, ο οποίος έφυγε από την ζωή σε ηλικία 94 ετών, λίγες μόλις εβδομάδες μετά τον θάνατο του αγαπημένου του αδελφού, αφήνοντας πίσω του ένα μεγάλο και δυσαναπλήρωτο  κενό σε όσους τον γνώρισαν και... συμπορεύτηκαν μαζί του.

Ο Νίκος Μότσιος γεννήθηκε το 1932 στο χωριό Δεσπότης (Σνίχοβο). Από τα εφηβικά του χρόνια επέλεξε τον δρόμο του αγώνα για μια κοινωνία δίκαιη και ειρηνική. Σε ηλικία μόλις 16 ετών, το 1947, εντάχθηκε εθελοντικά στον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας, πιστός στις ιδέες και στα ιδανικά που τον συνόδευσαν σε όλη του τη ζωή.

Το 1949 τραυματίστηκε σοβαρά στη μάχη της Αριδαίας και νοσηλεύτηκε σε νοσοκομείο της Λαϊκής Δημοκρατίας της Ρουμανίας. Οι δύσκολες εκείνες στιγμές χαράχτηκαν βαθιά μέσα του. Σε ένα από τα βιβλία του το :«ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΜΦΥΛΙΟ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΦΥΓΙΑ» περιγράφει συγκλονιστικά την εμπειρία του τραυματισμού και της δοκιμασίας:

«Η σκέψη ότι στα 16 μου θα μπορούσα να πεθάνω ήταν τρομερή».

Παρόλα αυτά, η βαθιά του θέληση για ζωή, η πίστη του στον άνθρωπο, στα ιδανικά του, και στο δίκιο του αγώνα, τον κράτησαν όρθιο. Παρέμεινε, μέχρι το τέλος της ζωής του, σταθερός, αξιοπρεπής, αγωνιστής με την ουσιαστική σημασία της λέξης,  πιστός στις αρχές και τις αξίες της Αριστεράς για την προοπτική της οποίας πάντα αγωνιούσε.

Ήρεμη δύναμη, γεμάτος από εμπειρίες που συγκέντρωσε στο διάβα της ζωής,   συνεπής, με υπερτονισμένη μέσα του  την αίσθηση του καθήκοντος απέναντι  στο κοινό καλό, με ακλόνητη πίστη στο δίκιο του αγώνα ήταν πάντα παρών στην πρώτη γραμμή, άοκνος συνοδοιπόρος στις διεκδικήσεις  για κοινωνική δικαιοσύνη, για κατάργηση των κοινωνικών  ανισοτήτων, για αξιοπρεπή ζωή για όλους, για ένα μέλλον  χωρίς αποκλεισμούς.

 

Με την ανιδιοτέλεια να τον χαρακτηρίζει ως άνθρωπο,  είχε αντικαταστήσει στο λεξιλόγιο του  το εγώ με  το εμείς,  υπερτονίζοντας σε κάθε ευκαιρία την αξία, την δύναμη και την αποτελεσματικότητα της συλλογικής προσπάθειας.    

Σύντροφε — με το βαθύ υπέροχο νόημα που δίνει η ίδια η ζωή στη λέξη αυτή — θα σε θυμόμαστε με απέραντη εκτίμηση και αγάπη. Θα θυμόμαστε με θαυμασμό τις αφηγήσεις σου, τις εμπειρίες που όχι μόνο έζησες αλλά και πρωταγωνίστησες σε πολλές από αυτές.

 Η παρουσία σου, ο λόγος σου και το παράδειγμά σου θα μας συντροφεύουν.

Καλό σου ταξίδι, σύντροφε Νίκο  θα συνεχίσεις να ζεις και να μας συντροφεύεις   μέσα από τις  αναμνήσεις μας!!

Εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένεια σου και στους οικείους σου.

 

 Ν.Ε. ΣΥΡΙΖΑ Π.Σ.  ΓΡΕΒΕΝΩΝ