Για μένα όμως αυτή η συζήτηση δεν ξεκινά σήμερα και δεν αφορά μόνο ένα έργο. Ήδη από την 1η Μαρτίου 2026,...
μέσα από τη Διακήρυξη των Αγράφων για τους μικρούς ορεινούς δήμους και τα μικρά νησιά της Ευρώπης, είχαμε θέσει την ενεργειακή αυτονομία των απομακρυσμένων περιοχών ως βασική προτεραιότητα. Στις 12 Ιουνίου 2026, από την Κέρκυρα, επανέφερα την ανάγκη η ευρωπαϊκή πολιτική για τα νησιά να μετατραπεί σε πραγματικές υποδομές, χρηματοδοτήσεις και συγκεκριμένες λύσεις για την ενεργειακή αυτονομία και τη διασύνδεσή τους.Η ίδια κατεύθυνση συνεχίστηκε λίγες ημέρες αργότερα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μέσα από τη δουλειά μου για την επιτάχυνση των αδειοδοτήσεων ενεργειακών έργων και τη συζήτηση για τον εξηλεκτρισμό της Ευρώπης. Πρόκειται λοιπόν για μια σταθερή γραμμή που συνδέει την ενέργεια με τη συνοχή, την ανθεκτικότητα και την πραγματική δυνατότητα των νησιωτικών περιοχών να συμμετέχουν ισότιμα στην ευρωπαϊκή μετάβαση.
Η ενεργειακή απομόνωση ενός νησιού δεν είναι μόνο ενεργειακό ή γεωπολιτικό θέμα. Είναι θέμα κόστους για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις. Είναι θέμα ανταγωνιστικότητας. Είναι θέμα ανθεκτικότητας απέναντι στην κλιματική κρίση. Και είναι, τελικά, θέμα εδαφικής και κοινωνικής συνοχής.
Γι αυτό θεωρώ ότι η νέα Ευρωπαϊκή Στρατηγική για τα Νησιά πρέπει να αποκτήσει και ένα συγκεκριμένο μετρήσιμο εργαλείο. Έναν Ευρωπαϊκό Δείκτη Ενεργειακής Συνδεσιμότητας και Ανθεκτικότητας των Νησιών, ώστε να γνωρίζουμε με πραγματικά στοιχεία ποια νησιά παραμένουν ενεργειακά απομονωμένα, πόσο εξαρτώνται από εισαγόμενα καύσιμα, ποιο είναι το πραγματικό κόστος αυτής της απομόνωσης και πόσο γρήγορα προχωρούν οι αναγκαίες διασυνδέσεις και επενδύσεις.
Το Great Sea Interconnector είναι ένα πολύ σημαντικό και χαρακτηριστικό παράδειγμα. Δεν μπορεί όμως η Ευρώπη να συζητά για τη στρατηγική αξία των διασυνδέσεων μόνο όταν προκύπτει μια νέα γεωπολιτική ένταση ή μια διεθνής παρέμβαση. Χρειάζεται συνολική πολιτική, με μετρήσιμους στόχους, συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα και πραγματική λογοδοσία.
Το GSI δεν είναι μόνο ένα καλώδιο. Είναι τεστ για το αν η Ευρώπη μπορεί να μετατρέψει τη συνοχή, την ενεργειακή ασφάλεια και την ανθεκτικότητα των νησιών της από διακηρύξεις σε πράξη. Και για το αν μπορεί να εγγυηθεί στην πράξη ότι κανένα ευρωπαϊκό νησί δεν θα μένει ενεργειακά απομονωμένο
Σάκης Αρναούτογλου προς Κομισιόν: «100 εκατ. ευρώ για το ηλεκτρικό δίκτυο – πόσα χιλιόμετρα έγιναν πραγματικά ασφαλέστερα απέναντι στις πυρκαγιές;»
Στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή η αξιοποίηση των ευρωπαϊκών πόρων για την αναβάθμιση του δικτύου – Απαντήσεις από την Κυβέρνηση για τα έργα που υλοποιήθηκαν και τις περιοχές που προστατεύθηκαν
Στο μικροσκόπιο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής φέρνει ο Ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Σάκης Αρναούτογλου την αξιοποίηση των ευρωπαϊκών πόρων για την αναβάθμιση του ηλεκτρικού δικτύου σε δασικές περιοχές και την πρόληψη πυρκαγιών, ζητώντας συγκεκριμένες απαντήσεις για το τι χρηματοδοτήθηκε, τι τελικά κατασκευάστηκε και σε ποιες περιοχές της χώρας.
Με γραπτή ερώτησή του προς την Κομισιόν, ο Σάκης Αρναούτογλου αναδεικνύει τη δράση 16900 του ελληνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, η οποία προέβλεπε κρίσιμες παρεμβάσεις στο δίκτυο διανομής ηλεκτρικής ενέργειας σε δασικές περιοχές: αντικατάσταση γυμνών αγωγών, εγκατάσταση μονωτικών περιβλημάτων, καθώς και υπογειοποίηση ή μετατόπιση γραμμών.
Σύμφωνα με το Σχέδιο Ανάπτυξης Δικτύου 2024–2028 του ΔΕΔΔΗΕ, για τη συγκεκριμένη δράση καταγράφονται παρεμβάσεις συνολικού μήκους 2.086 χιλιομέτρων, με προϋπολογισμό 149,8 εκατ. ευρώ.
Την ίδια στιγμή, όμως, η εικόνα της χρηματοδότησης έχει μεταβληθεί. Σε προηγούμενα ευρωπαϊκά έγγραφα οι δράσεις 16900 και 16901 εμφανίζονταν χωριστά, με προϋπολογισμούς 40 και 60 εκατ. ευρώ αντίστοιχα, ενώ στο νεότερο έγγραφο SWD(2026)252 η δράση 16900 εμφανίζεται πλέον ως «HEDNO network upgrades», με προϋπολογισμό 100 εκατ. ευρώ και διευρυμένο αντικείμενο.
Και εδώ ακριβώς αρχίζουν τα ερωτήματα προς την Κυβέρνηση.
Όταν η χώρα βρίσκεται κάθε καλοκαίρι αντιμέτωπη με τον κίνδυνο καταστροφικών πυρκαγιών, δεν αρκούν οι εξαγγελίες, οι αριθμοί των προϋπολογισμών και η απορρόφηση κονδυλίων στα χαρτιά. Η Κυβέρνηση οφείλει να παρουσιάσει με απόλυτη διαφάνεια πόσα χιλιόμετρα δικτύου αναβαθμίστηκαν πραγματικά, πού έγιναν οι παρεμβάσεις, πόσες γραμμές υπογειοποιήθηκαν ή μετατοπίστηκαν και με ποια κριτήρια επιλέχθηκαν οι περιοχές.
Η ανάγκη για απαντήσεις γίνεται ακόμη πιο επιτακτική μετά τη δημοσιοποίηση στοιχείων στον ελληνικό Τύπο, τα οποία αποδίδονται στη Διεύθυνση Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού και αφορούν μεγάλες πυρκαγιές που διερευνώνται ως προς πιθανή σύνδεσή τους με προβλήματα του ηλεκτρικού δικτύου. Χωρίς να προδικάζεται οποιαδήποτε ευθύνη για υποθέσεις που βρίσκονται υπό διερεύνηση, τα στοιχεία αυτά επαναφέρουν στο προσκήνιο το κρίσιμο ζήτημα της πρόληψης και της ανθεκτικότητας των υποδομών.
Ο Σάκης Αρναούτογλου ζητά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να ξεκαθαρίσει ποιο είναι σήμερα το πραγματικό φυσικό και οικονομικό αντικείμενο της δράσης 16900 και εάν σε αυτήν ενσωματώθηκε η προηγούμενη δράση 16901.
Κυρίως, ζητά να δημοσιοποιηθεί πόσα από τα προβλεπόμενα χιλιόμετρα έχουν πράγματι ολοκληρωθεί και τεθεί σε λειτουργία, ανά κατηγορία παρέμβασης και γεωγραφική περιοχή, αλλά και με ποια στοιχεία πιστοποιήθηκε η εκπλήρωση του σχετικού οροσήμου.
Τέλος, θέτει ένα κρίσιμο ερώτημα: εάν κατά την επιλογή των περιοχών όπου κατευθύνθηκαν οι επενδύσεις αξιολογήθηκε πραγματικά ο κίνδυνος πρόκλησης ή εξάπλωσης δασικών πυρκαγιών από το ηλεκτρικό δίκτυο.
«Η πρόληψη δεν μετριέται σε εξαγγελίες και προϋπολογισμούς. Μετριέται σε έργα που έχουν ολοκληρωθεί εκεί όπου υπάρχει πραγματικός κίνδυνος. Όταν υπάρχουν ευρωπαϊκά κονδύλια για να γίνει το ηλεκτρικό δίκτυο ασφαλέστερο, οι πολίτες δικαιούνται να γνωρίζουν πόσα χρήματα αξιοποιήθηκαν, πόσα χιλιόμετρα αναβαθμίστηκαν και σε ποιες περιοχές. Η Κυβέρνηση οφείλει να δώσει καθαρές απαντήσεις. Γιατί στην πρόληψη των πυρκαγιών, η λογοδοσία δεν μπορεί να έρχεται μετά την καταστροφή», τονίζει ο Σάκης Αρναούτογλου.
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ερώτησης:
Ευρωπαϊκή χρηματοδότηση για την αναβάθμιση του ηλεκτρικού δικτύου και την πρόληψη πυρκαγιών στην Ελλάδα.
Η δράση 16900 του Ελληνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας προέβλεπε αναβάθμιση του δικτύου διανομής ηλεκτρικής ενέργειας σε δασικές περιοχές, με αντικατάσταση γυμνών αγωγών, μονωτικά περιβλήματα και υπογειοποίηση ή μετατόπιση γραμμών.
Στο Σχέδιο Ανάπτυξης Δικτύου 2024–2028, ο ΔΕΔΔΗΕ καταγράφει για τη δράση παρεμβάσεις συνολικού μήκους 2.086 χλμ. και προϋπολογισμού 149,8 εκατ. ευρώ. Ωστόσο, ενώ σε προηγούμενα ευρωπαϊκά έγγραφα οι δράσεις 16900 και 16901 εμφανίζονταν χωριστά, με προϋπολογισμό 40 και 60 εκατ. ευρώ αντίστοιχα, στο SWD(2026)252 η 16900 εμφανίζεται πλέον ως «HEDNO network upgrades», με προϋπολογισμό 100 εκατ. ευρώ και διευρυμένο αντικείμενο.
Παράλληλα, στοιχεία που δημοσιεύθηκαν στον ελληνικό Τύπο και αποδίδονται στη Διεύθυνση Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού αναφέρουν περιπτώσεις μεγάλων πυρκαγιών που διερευνώνται ως προς πιθανή σύνδεσή τους με προβλήματα του ηλεκτρικού δικτύου, χωρίς να προδικάζεται οποιαδήποτε ευθύνη.
Ερωτάται η Επιτροπή:
Ποιο είναι σήμερα το ακριβές φυσικό και οικονομικό αντικείμενο της δράσης 16900 και έχει ενσωματωθεί σε αυτήν, εν όλω ή εν μέρει, η δράση 16901;
Πόσα χιλιόμετρα δικτύου έχουν ολοκληρωθεί και τεθεί σε λειτουργία, ανά κατηγορία παρέμβασης και γεωγραφική περιοχή, και ποια τεκμηρίωση χρησιμοποιήθηκε για την πιστοποίηση του σχετικού οροσήμου;
Με ποια κριτήρια επιλέχθηκαν οι συγκεκριμένες περιοχές παρέμβασης και αξιολογήθηκε κατά την επιλογή τους ο κίνδυνος πρόκλησης ή εξάπλωσης δασικών πυρκαγιών από το ηλεκτρικό δίκτυο, ώστε οι παρεμβάσεις να κατευθύνονται κατά προτεραιότητα στις περιοχές υψηλότερου κινδύνου;
Σάκης Αρναούτογλου: Η μεγάλη δίκη της Meta ξανανοίγει ένα απλό ερώτημα. Ποιος βάζει τα όρια όταν απέναντι στις πλατφόρμες βρίσκονται παιδιά;
Η μεγάλη δικαστική μάχη της Meta στις Ηνωμένες Πολιτείες δεν αφορά μόνο μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες τεχνολογίας στον κόσμο. Αφορά κάτι που βρίσκεται πλέον μέσα σχεδόν σε κάθε σπίτι. Τον χρόνο που περνούν τα παιδιά μπροστά σε μια οθόνη και, κυρίως, τον τρόπο με τον οποίο οι ίδιες οι ψηφιακές πλατφόρμες έχουν σχεδιαστεί για να διεκδικούν συνεχώς την προσοχή τους.
Στις 18 Αυγούστου 2026 αρχίζουν στην Καλιφόρνια οι εναρκτήριες αγορεύσεις σε μία από τις σημαντικότερες δικαστικές υποθέσεις που έχει αντιμετωπίσει μέχρι σήμερα η Meta. Στο επίκεντρο βρίσκονται λειτουργίες που όλοι γνωρίζουμε. Το ατελείωτο scrolling, η αυτόματη αναπαραγωγή, οι συνεχείς ειδοποιήσεις και οι αλγόριθμοι που μαθαίνουν τι είναι πιθανότερο να κρατήσει έναν χρήστη λίγο περισσότερο μπροστά στην οθόνη.
Η συζήτηση αυτή με έχει απασχολήσει εδώ και καιρό στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Στις 15 Ιανουαρίου 2025 κατέθεσα γραπτή ερώτηση προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την παραπληροφόρηση και τον ρόλο των αυτοματοποιημένων λογαριασμών, ζητώντας μεγαλύτερη διαφάνεια και λογοδοσία στο ψηφιακό περιβάλλον. Το θέμα ήταν διαφορετικό από τη σημερινή υπόθεση της Meta, υπήρχε όμως ένα κοινό ερώτημα. Πόσο διαφανής είναι πραγματικά ο ψηφιακός κόσμος στον οποίο περνάμε όλο και μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας;
Τον Απρίλιο του 2025, μιλώντας με μαθητές στο πλαίσιο του προγράμματος «Σχολεία Πρέσβεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου», η συζήτηση έγινε ακόμη πιο συγκεκριμένη. Μιλήσαμε για τους αλγορίθμους που γνωρίζουν τις αναζητήσεις και τις προτιμήσεις μας, για τα προσωπικά δεδομένα που αφήνουμε πίσω μας και για την ανάγκη τα παιδιά να έχουν κριτική σκέψη απέναντι σε όσα τους προβάλλει μια ψηφιακή πλατφόρμα.
Στις 26 Νοεμβρίου 2025 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έκανε ένα ακόμη βήμα, εγκρίνοντας το ψήφισμα για την προστασία των ανηλίκων στο διαδίκτυο. Το ψήφισμα αυτό το υπερψήφισα.
Και θεωρώ σημαντικό ότι δεν περιορίστηκε σε μια γενική έκκληση για προστασία των παιδιών. Έβαλε στο επίκεντρο τον εθιστικό σχεδιασμό των πλατφορμών και συγκεκριμένες λειτουργίες, όπως η απεριόριστη κύλιση, η αυτόματη αναπαραγωγή, οι εξαφανιζόμενες ιστορίες και οι συνεχείς ειδοποιήσεις.
Οι εξελίξεις που ακολούθησαν δείχνουν ότι το ζήτημα δεν ήταν θεωρητικό.
Στις 10 Ιουλίου 2026 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε προκαταρκτικά ότι ο εθιστικός σχεδιασμός του Instagram και του Facebook παραβιάζει τον Κανονισμό για τις Ψηφιακές Υπηρεσίες. Στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής έρευνας βρίσκονται ξανά η απεριόριστη κύλιση, η αυτόματη αναπαραγωγή, οι ειδοποιήσεις και τα ιδιαίτερα εξατομικευμένα συστήματα συστάσεων.
Και τώρα η ίδια μεγάλη συζήτηση ανοίγει και στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Δεν πρόκειται για τις ίδιες νομικές διαδικασίες και δεν θα ήταν σωστό να εξισώσουμε τις δύο υποθέσεις. Αυτό που φαίνεται όμως όλο και πιο καθαρά είναι ότι αλλάζει ο τρόπος με τον οποίο εξετάζουμε την ευθύνη των κοινωνικών δικτύων.
Για χρόνια ρωτούσαμε κυρίως τι βλέπει ένα παιδί στο διαδίκτυο. Τώρα αρχίζουμε να ρωτάμε και πώς είναι σχεδιασμένη η πλατφόρμα που του δείχνει αυτό το περιεχόμενο.
Δεν πιστεύω σε μια μάχη εναντίον της τεχνολογίας. Τα παιδιά μας θα μεγαλώσουν μέσα σε έναν ψηφιακό κόσμο. Θα μάθουν, θα επικοινωνήσουν και θα δημιουργήσουν με εργαλεία που η δική μας γενιά δεν μπορούσε καν να φανταστεί.
Το ζήτημα δεν είναι να τους αφαιρέσουμε την τεχνολογία.
Το ζήτημα είναι να διασφαλίσουμε ότι η τεχνολογία δεν σχεδιάζεται με στόχο να τους αφαιρεί όσο περισσότερο χρόνο μπορεί.
Ο γονιός έχει ευθύνη. Το κράτος και η Ευρώπη έχουν ευθύνη. Ευθύνη όμως έχουν και οι ίδιες οι εταιρείες που γνωρίζουν καλύτερα από οποιονδήποτε πώς λειτουργούν οι αλγόριθμοι και τα προϊόντα τους.
Η μεγάλη δίκη της Meta ξανανοίγει λοιπόν ένα απλό ερώτημα.
Ποιος βάζει τα όρια όταν απέναντι σε μερικές από τις ισχυρότερες ψηφιακές πλατφόρμες του κόσμου βρίσκεται ένα παιδί;
Η απάντηση δεν μπορεί να είναι ότι πρέπει να τα βάλει μόνο του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου