Η Δανία, συνεπικουρούμενη από χώρες της Βόρειας Ευρώπης, επίσης μέλη της ΕΕ ή του ΝΑΤΟ, εξέφρασε την έντονη αντίθεσή της στις αμερικανικές προθέσεις και επικαλέστηκε το Διεθνές Δίκαιο καθώς και το απαραβίαστο των συνόρων. Μετά τη διάσταση μεταξύ Ευρωπαίων και Αμερικανών για τον πόλεμο στην Ουκρανία, τώρα έχουμε μια σαφή αντιπαράθεση για τη Γροιλανδία. Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούτε δεν πρέπει να αισθάνεται και πολύ καλά. Το οικοδόμημα στο οποίο προΐσταται είναι υπό διάλυση.
Οι Ευρωπαίοι επιχείρησαν έναν παραπλανητικό ελιγμό. Είπαν, αφού οι Αμερικανοί επικαλούνται την ασφάλεια της Γροιλανδίας τότε αυτήν μπορεί να τη διασφαλίσουμε από κοινού. Έτσι η Δανία οργάνωσε μια στρατιωτική άσκηση, στη Γροιλανδία, με την ονομασία «Αρκτική Αντοχή» στην οποία συμμετείχαν με συμβολικά στρατιωτικά τμήματα οι: Βρετανία, Νορβηγία, Σουηδία, Φιλανδία, Γαλλία, Γερμανία και Ολλανδία. Ο Τραμπ θύμωσε μ’ αυτές τις κουτοπονηριές και ανακοίνωσε την επιβολή δασμών, 10% από την 1η Φεβρουαρίου που θα αυξηθούν σε 25% από 1η Ιουνίου, σ’ αυτές τις οκτώ χώρες αν μέχρι τότε δεν έχει πάρει τον έλεγχο της Γροιλανδίας. Για στρατιωτική λύση δεν μίλησε την τελευταία φορά. Θεωρεί ότι το δασμολογικό όπλο θα είναι αρκετό.
Οι ηγέτες της ΕΕ καθώς και αυτοί της Βρετανίας και Νορβηγίας, που είναι μέλη μόνο του ΝΑΤΟ, απάντησαν στον εκβιασμό του Τραμπ με απειλητικές αναφορές για από κοινού αντίποινα, δασμολογικά και άλλα. Αύριο Πέμπτη συνεδριάζει στις Βρυξέλλες το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για να λάβει αποφάσεις. Επειδή απαιτείται ομοφωνία το πιθανότερο είναι να υπάρχουν, ως συνήθως, δηλώσεις αλλά όχι αποφάσεις.
Ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα δήλωσε (19-1-26): «Η ΕΕ θα είναι πολύ σταθερή στην υπεράσπιση του Διεθνούς Δικαίου, όπου κι αν βρίσκεται αυτό και φυσικά ξεκινώντας από το έδαφος των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης». Μήπως, ο Πορτογάλος θα έπρεπε να έχει ξεκινήσει την υπεράσπιση του Διεθνούς Δικαίου και του εδάφους των κρατών-μελών από την Κυπριακή Δημοκρατία που βρίσκεται, εδώ και 52 χρόνια, υπό τουρκική κατοχή; Τι υποκριτές!
Το δίλλημα Μητσοτάκη
Η σύγκρουση μεταξύ των δύο πλευρών του Ατλαντικού θέτει την Κυβέρνηση Μητσοτάκη μπροστά σ’ ένα μεγάλο δίλλημα. Με ποια πλευρά θα συνταχθεί; Πώς θα διαχειριστεί την κατάσταση; Μήπως, όπως με τον πόλεμο στην Ουκρανία όταν θεώρησε ότι τοποθετήθηκε «στη σωστή πλευρά της Ιστορίας»;
Δυστυχώς, όπως διαφαίνεται από τις πρώτες δηλώσεις του Πρωθυπουργού και του Κυβερνητικού Εκπροσώπου, η Ελλάδα θα συνταχθεί με τους Ευρωπαίους. Θα συνταχθεί με τους φιλότουρκους Γερμανούς, Άγγλους και Σκανδιναβούς προβάλλοντας τα επιχειρήματα του Διεθνούς Δικαίου και του απαραβίαστου των συνόρων. Εκ των πραγμάτων, θα αναγκαστεί να αδιαφορήσει για την τύχη της στρατηγικής σχέσης με τις ΗΠΑ και τον καθοριστικό ρόλο, λόγω ισχύος, που οι τελευταίες διαδραματίζουν στο ελληνοτουρκικό σύστημα και στην Α. Μεσόγειο. Δυστυχώς, κινδυνεύουμε να καταστούμε αντίπαλοι της Διοίκησης Τραμπ για να υπερασπιστούμε το «πανίσχυρο» Βασίλειο της Δανίας και τους Εσκιμώους της Γροιλανδίας.
Ο Κ. Μητσοτάκης δήλωσε (19-1-26): Η Γροιλανδία είναι νατοϊκό έδαφος και οποιαδήποτε προσπάθεια αλλαγής του status quo θα ήταν καταστροφική. Θα συνιστούσε ευθεία αμφισβήτηση του ΝΑΤΟ και ενδεχομένως τη σταγόνα που θα ξεχείλιζε το ποτήρι σε μια δύσκολη σχέση που έχουμε με τις ΗΠΑ. Η Γροιλανδία είναι μέρος του Βασιλείου της Δανίας και αυτό δεν μπορεί να αμφισβητηθεί».
Αφού η ελληνική Κυβέρνηση έγινε εχθρός της Ρωσίας λόγω του πολέμου στην Ουκρανία, τώρα θα γίνει εχθρός και της Αμερικής λόγω της Γροιλανδίας. Έτσι θα έχουμε εναντίον μας και τις δύο μεγάλες δυνάμεις που δρουν στην περιοχή μας. Την τουρκική απειλή θα την αντιμετωπίσουμε μάλλον, κατεβάζοντας από τη βιβλιοθήκη τους τόμους του Διεθνούς Δικαίου. Τέτοια πολιτική και διπλωματική δεινότητα από Μητσοτάκη – Γεραπετρίτη!
Μήπως η Ελλάδα, αλλά και ιδιαίτερα η Κύπρος, αντί της υπεράσπισης των Εσκιμώων, θα πρέπει να υπερασπιστούν πρώτα τα εθνικά συμφέροντά τους;
Η Γροιλανδία, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, αργά ή γρήγορα, με δημοψήφισμα ή όχι, θα περάσει υπό τον έλεγχο των ΗΠΑ. Αυτό δεν μπορεί να το αποτρέψει η Ελλάδα. Ούτε οι Ρώσοι, ούτε οι Κινέζοι διαμαρτύρονται έντονα. Οι Ευρωπαίοι θα βρουν μια φόρμουλα, για εσωτερική κατανάλωση, που θα εμφανίζεται ως δήθεν «έντιμος συμβιβασμός» με τη Διοίκηση Τραμπ. Η Ελλάδα και η Κύπρος γιατί θα πρέπει να προκαλέσουν την εχθρότητα των ΗΠΑ; Μετά θα μας φταίνε οι κακοί ιμπεριαλιστές.
Το διακύβευμα
Η Γροιλανδία είναι το μεγαλύτερο νησί στον κόσμο. Έχει έκταση 2,1 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα, όση, δηλαδή, η συνολική έκταση της Γαλλίας, Γερμανίας, Ισπανίας, Ιταλίας και Πολωνίας μαζί. Όμως, το 80% αυτής της τεράστιας έκτασης καλύπτεται από μόνιμο πάγο. Η Γροιλανδία έχει μόνο 57.000 κατοίκους, κυρίως Εσκιμώους (Ινουίτ), αλλά, διαθέτει μεγάλο ορυκτό πλούτο με κοιτάσματα υδρογονανθράκων, ουρανίου, χρυσού και σπάνιων γαιών. Όμως, για να αξιοποιηθούν, μεσοπρόθεσμα, τα κοιτάσματα αυτά θα χρειαστούν επενδύσεις δισεκατομμυρίων.
Η Δανία είχε αποικίσει τη Γροιλανδία από τις αρχές του 18ου αιώνα. Η αποικιακή περίοδος έληξε το 1953 και το νησί έγινε τμήμα του Βασιλείου της Δανίας. Το 1979 η Κοπεγχάγη παραχώρησε καθεστώς αυτοδιοίκησης στη Γροιλανδία, το οποίο διευρύνθηκε το 2009 και περιλαμβάνει το δικαίωμα διεξαγωγής δημοψηφίσματος για πλήρη ανεξαρτησία. Το παράδοξο: Η Δανία έγινε μέλος της τότε ΕΟΚ το 1973, αλλά, το 1985 η Γροιλανδία, μετά από δημοψήφισμα, εξήλθε της Ένωσης με καθεστώς υπερπόντιου εδάφους και σήμερα δεν ανήκει στην ΕΕ.
Οι ΗΠΑ από το 1868, ένα χρόνο μετά την αγορά της Αλάσκας, επιχείρησαν να αγοράσουν και τη Γροιλανδία. Η προσπάθεια επαναλήφθηκε και άλλες φορές στη συνέχεια. Ο Τραμπ απλώς επανέφερε μια διαχρονική επιδίωξη των Αμερικανών. Από το 1951 οι ΗΠΑ διατηρούν στη Γροιλανδία μια στρατιωτική βάση (Pituffik Space Base) κυρίως για την επιτήρηση του διαστήματος.
Του Νίκου Ιγγλέση
ellinikiantistasi.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου