Οι ιρανολόγοι

Της Ναταλίας Νέγρη

Ο πόλεμος των Αμερικανών και των Ισραηλινών εναντίον του Ιράν έδωσε την ευκαιρία σε μια πλειάδα αναλυτών να κατακλείσουν τα μέσα ενημέρωσης, αλλά και τα κοινωνικά δίκτυα προκειμένου να...

διαφωτίσουν τον κόσμο για το τι συμβαίνει. Κάτι ανάλογο είχε γίνει όταν ξεκίνησε η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και όταν επιτέθηκε η Χαμάς στο Ισραήλ.

Στις τηλεοράσεις και τα ραδιόφωνα έχουν «πιάσει στασίδι» πρώην διπλωμάτες, απόστρατοι, καθηγητές των διεθνών σχέσεων και βεβαίως ειδικευμένοι δημοσιογράφοι που καθημερινά εξηγούν τους στόχους των αντιπάλων, τις επιχειρησιακές δυνατότητες καθενός και τις γεωπολιτικές και γεωοικονομικές επιπτώσεις. Το ίδιο συμβαίνει και στο διαδίκτυο που «πλημυρίζει» από σχετικά άρθρα και video.

Για τον πολύ κόσμο, όλες αυτές οι αποσπασματικές αναλύσεις δεν προσφέρουν ούτε σαφή γνώση, ούτε κατανόηση της πολυπαραγοντικής πραγματικότητας. Μια μερίδα έχει εξ’ αρχής συνταχθεί συναισθηματικά με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ γιατί απεχθάνεται τους μουλάδες και γενικότερα το Ισλάμ (και λόγω Τουρκίας). Μια άλλη μερίδα, πάλι εξ’ αρχής και συναισθηματικά, έχει συνταχθεί με το Ιράν γιατί θέλει, λόγω αριστερών ιδεολογικών καταβολών, να ηττηθεί ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός και το σιωνιστικό Ισραήλ. Μια τρίτη μερίδα, ίσως η μεγαλύτερη, ενδιαφέρεται μόνο για την άνοδο στις τιμές των καυσίμων και τις ευρύτερες επιπτώσεις από τον πληθωρισμό.

Απ’ όλους τους αναλυτές μόνο μια μικρή, μειοψηφική, ομάδα παρουσιάζει τις διάφορες παραμέτρους του πολέμου με βάση τα υπάρχοντα στοιχεία και τις διαθέσιμες πληροφορίες χωρίς ιδεολογικά και πολιτικά «γυαλιά». Λάθη είναι αναπόφευκτο να γίνονται σε μια ακόμη ρευστή κατάσταση, αλλά, δεν ξεφεύγουν σημαντικά από τη ρεαλιστική αποτύπωση της πραγματικότητας.

Οι γκλομπαλιστές 

Μια δεύτερη, μεγαλύτερη ομάδα, που ιδεολογικά πρόσκεινται στην παγκοσμιοποιημένη Δεξιά, κατακρίνει τη στρατηγική και τακτική των Αμερικανών και των Ισραηλινών, όχι γιατί υποστηρίζει το καθεστώς του Ιράν, αλλά γιατί αποβλέπει σε ευρύτερα διεθνώς πολιτικά οφέλη. Υποστηρίζει ότι ο πόλεμος άρχισε χωρίς σαφή πολιτικό στόχο, ότι δεν είχαν υπολογιστεί οι ενεργειακές επιπτώσεις από το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, ότι το Ιράν μετά είκοσι δύο ημέρες δεν έχει συνθηκολογήσει και διατηρεί την επιχειρησιακή ικανότητα να επιφέρει πλήγματα στους αντιπάλους του, ότι δεν έχει υπάρξει ακόμη λαϊκή εξέγερση για την ανατροπή του καθεστώτος κ.α. Θεωρούν, δηλαδή, τους Αμερικανούς και τους Ισραηλινούς μη ορθολογικούς, άσχετους και ανίκανους.

   Η κριτική αυτή ξεκινάει από ορισμένα μεγάλα μέσα ενημέρωσης των ΗΠΑ (Wall Street Journal – CNN κ.α.), τους Δημοκρατικούς και τους ομοϊδεάτες τους ευρωπαίους γκλομπαλιστές. Στόχος όλων είναι να αναζωπυρώσουν το αντιπολεμικό κίνημα στην Αμερική, να διαλύσουν το MAGA, να χάσουν οι Ρεπουμπλικάνοι τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου και έτσι να αποδυναμώσουν τον μεγάλο αντίπαλό τους, τον Ντόναλντ Τραμπ. Αποσκοπούν στο να εκμεταλλευτούν την παράταση των στρατιωτικών επιχειρήσεων και την ενεργειακή κρίση, καθώς και την τυχόν αναδίπλωση-υποχώρηση των Αμερικανών που θα τη χρεώσουν ως προσωπική ήττα του αμερικανού Προέδρου.

Οι αντιιμπεριαλιστές

Τέλος, υπάρχει μια επίσης μεγάλη ομάδα αναλυτών, προερχόμενη κυρίως από την ευρύτερη Αριστερά, που προβλέπει, μετά βεβαιότητας, την ήττα των Αμερικανών και των συμμάχων τους Ισραηλινών. Τρείς μέρες μετά την έναρξη των επιχειρήσεων είχαν αναγγείλει την υποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από τις βάσεις τους στον Περσικό Κόλπο. Επικαλούνται το μέγεθος του Ιράν, τον μεγάλο πληθυσμό του (90 εκατ), τον αρχαίο περσικό πολιτισμό και την αποκεντρωμένη δομή της Ισλαμικής Δημοκρατίας για να αποκλείσουν την πιθανότητα συνθηκολόγησης.

Επιπροσθέτως αναφέρουν ότι εξαντλούνται τα πυρομαχικά των επιτιθεμένων ενώ οι Ιρανοί διαθέτουν μεγάλο αριθμό βαλλιστικών πυραύλων και drones σε απρόσβλητες υπόγειες αποθήκες. Μερικοί, πιο αισιόδοξοι, βλέπουν την αποχώρηση των Αμερικανών και όλων των βάσεών τους από τον Κόλπο, την ανατροπή των Αραβικών Μοναρχιών της περιοχής και τελικά την πλήρη αποδυνάμωση ή και καταστροφή του Ισραήλ με τη δημιουργία ενός Παλαιστινιακού Κράτους. Άραγε, όλοι αυτοί αντιλαμβάνονται την τεράστια διαφορά, στρατιωτικής και παραγωγικής, ισχύος των εμπολέμων;

Είναι ακριβές ότι σ΄ έναν πόλεμο το πρώτο πράγμα που πεθαίνει είναι η αλήθεια, αλλά, αυτό δεν απαλλάσσει τους περισσότερους απ’ αυτούς τους αναλυτές από το να μην μπορούν να δουν, λόγω πολιτικών σκοπιμοτήτων και ιδεοληψιών, την πραγματικότητα.

Να δούμε, όταν «η ομίχλη του πολέμου» διαλυθεί τι θα έχουν να μας πουν οι περισσότεροι απ’ αυτούς τους αναλυτές; Αν κρίνουμε όμως από την Ουκρανία, τη Γάζα και τη Χεσμπολάχ στο Λίβανο μάλλον θα κάνουν μια μεγαλοπρεπή κωλοτούμπα, βρίσκοντας άπειρες δικαιολογίες.

Πηγή : www.ellinikiantistasi.gr